EdPG Nieuwsbrief februari 2005

Najaarsbijeenkomst 20 november 2004
Negentien personen hebben hagel en windvlagen getrotseerd om in de Rode zaal van het Letterkundig Museum naar voordrachten over E. du Perron te luisteren. Speciale gast was de bekende Indonesische dichter Sitor Situmorang (geb. 1924), die onlangs in Apeldoorn is komen wonen. Hij had bij zich de ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag verschenen bloemlezing uit zijn poëzie Lembah kekal / Eeuwige vallei, samengesteld en vertaald door Kees Snoek (te verkrijgen bij het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde). Een tweede gast was Rachid Hiati, die in Lille is gepromoveerd op een proefschrift over het werk van André Malraux in het licht van Dostojevski en Nietzsche.

Maurice Roelants en E. du Perron
Op basis van brieven en archivalia schetst Manu van der Aa een beeld van deze twee schrijvers, die elkaar vanaf 1928 in Brussel ontmoetten in literaire circuits (zoals bij Greshoff en Stols) en waardering voor elkaars werk hadden. Du Perron verzorgde een bloemlezing uit de gedichten van Roelants, Het verzaken, die uitkwam bij A.A.M. Stols. Roelants trad in 1932 toe tot de redactie van Forum. Hij deed daar weinig, wat door Du Perron en Ter Braak eerst als groot voordeel gezien werd, maar geleidelijk irritatie gaf. Bij de opheffing van Forum verscheen een stuk van Toussaint van Boelaere in een krant, waarbij de verdenking rees dat Roelants hem ‘op katholieke wijze’ had ingelicht… Was dat zo? In elk geval groeiden Roelants en Du Perron uit elkaar.

Bijzonder Boekje
Manu vertelt dat hij de vorige dag van een heer uit Edegem, die anoniem wil blijven, een door deze uit het oud papier gered, bijzonder exemplaar heeft ontvangen van Du Perrons ‘Het Boozige Boekje’. Dit bij Stols in 1926 uitgegeven bibliofiele werkje - nummer 9 van 50 exemplaren – bevat een opdracht aan Paul van Ostaijen, wat je in zo’n boekje vol bibliotheekstempels in geplastificeerde band bepaald niet zou verwachten. Hoe dit exemplaar ooit in de Openbare Boekerij Elsdonk is gekomen, is een raadsel en ook hoe het daar tot het oud papier veroordeeld raakte. De redder van het boekje herkende de naam Van Ostaijen en zocht via onze website contact met het E. du Perron Genootschap. Hij wil het ons graag schenken. Kees Snoek buigt zich gretig over de geserreerde opdracht ‘Aan Paul van Ostaijen als aangekondigd. EduP’. Zo’n boekje dient niet in ons genootschapsarchief begraven te worden, het hoort in een openbare instelling thuis. Kees overhandigt het dan ook aan de Koninklijke Bibliotheek, in de persoon van de aangenaam verraste Reinder Storm, die de redder-schenker hartelijk zal bedanken.

E. du Perron, Lord Byron en Lermontov
Kees Snoek vertelt over de hernieuwde belangstelling voor de persoon van Byron en het Byronianisme in de jaren 30 van de 20e eeuw. Na aanvankelijk zuinige waardering verdiepte Du Perron zich in Byrons werk en maakte een bloemlezing van diens kortere gedichten. Hij was vooral geboeid door de mens Byron, zo blijkt uit twee door Du Perron - nogal vrij - vertaalde gedichten, waar Kees zijn eigen, knappe vertaling van een van de gedichten naast legt. Hierna bespreekt hij Du Perrons waardering voor de gedichten en de roman Een held van onze tijd van Mihail Lermontov, waarvan de levensechtheid hem aansprak. Hij las Lermontov in Franse vertaling. In beide schrijvers uit de eerste helft van de negentiende eeuw is het vooral het realisme en de thematiek van de ontgoocheling en het zelfverlies dat Du Perron aantrekt.

ontwerp WAMdesign amsterdam