Nieuwsbrief EdPG

Nieuwsbrief 5 maart 2008 ~ Jaargang 15, nummer 1
• Voorjaarsbijeenkomst op 17 mei in Gistoux
• Verslag najaarsbijeenkomst zaterdag 17 november 2007
• Publicaties
• In de pers
• Varia

Voorjaarsbijeenkomst op 17 mei 2008 in Gistoux

Op zaterdag 17 mei vindt de voorjaarsbijeenkomst van het EDPG plaats in Chaumont-Gistoux, België. Op 13 mei 1995 maakten wij al eens een excursie naar het Château de Gistoux, waar de Du Perrons van 1926 tot najaar 1932 gewoond hebben (zie het verslag in Cahiers voor een lezer 3, p. 22-24).
Ditmaal houdt de Association des Néerlandistes de la Belgique  Francophone et de la France (ANBF) een conferentie in het Château. Diverse sprekers zullen zich (in het Frans en Nederlands) buigen over Du Perron en de vele literaire vrienden die hem te Gistoux opzochten. De huidige kasteelbewoners, de heer en mevrouw Jamar, zijn bereid het gezelschap ten kastele te ontvangen.
Deelname uitsluitend na aanmelding.

Programma (onder voorbehoud)

• Ochtend
  Kees Snoek, Inleidende lezing (Frans)
  Manu van der Aa, Du Perron en Alice Nahon (Ned.)
  Reinder Storm, Du Perron en Greshoff (Ned.)
• Middag
  Philippe Noble, Het portret van het Château de Gistoux en zijn bewoners als literair motief in Het land van herkomst (Frans)
  Michiel van Kempen, Du Perron en Helman (Ned.)
  Sonja Vanderlinden, Du Perron en Van Schendel (Frans)

Verslag najaarsbijeenkomst zaterdag 17 november 2007

In de fraaie bibliotheek van advocatenkantoor Bosselaar & Strengers in Utrecht luisteren 24 leden geboeid naar Kees Snoek en Sylvia Willink-Quiël. Sylvia heeft briefkaarten en boeken met opdrachten van Du Perron neergelegd, die getuigen van zijn vriendschap met Carel Willink. De vergulde gipsen kop die zij van E. du Perron maakte hangt in de boekenkast en mag geaaid worden. Ook in gips is de pols van Kees Snoek. Hij meldt dat de E. du Perronprijs weer wordt uitgereikt op het symposium in Tilburg op 23 januari 2008, dat nummer 25 van de Cahiers voor een lezer nu verschijnt en dat de voorjaarsbijeenkomst op 17 mei in Gistoux is.
In Du Perron over de ‘aandelen Elsschot’, een vergelijkende appreciatie stelt Kees Snoek dat Du Perron veel waardering had voor het werk van Elsschot. Hij vond hem een interessant auteur en indringend verteller, maar wel met een beperkt talent die zich in zijn romans met ‘kleine lage mensen’ bezighield. Elsschots cynische, aardse gedichten waardeerde hij bijzonder. Du Perrons favoriete gedicht was ‘Het Huwelijk’, verloren illusies waren ook voor Du Perron een groot onderwerp.

Daarna interviewt Kees Snoek aan de hand van vragen Sylvia Willink over de relatie tussen E. du Perron en Carel Willink. Dit wordt ondersteund met een geluidsopname, brieffragmenten, foto’s, afbeeldingen en kopieën die meegenomen mogen worden.
SW: Carel en Eddy waren goede vrienden van 1924 tot 1940. Ze hadden nooit ruzie. Carel noemde Eddy ‘de minst storende aller stervelingen’. Beide waren gedreven en belezen, er was een gedeeld levensgevoel, al was er wel een groot verschil in temperament. Ze kwamen ook beiden uit een goed milieu en hoefden zich niet tegen iets af te zetten. Al liet Carel Eddy weten dat hij diens boekje ‘Een tussen vijf’ melig vond, toch illustreerde hij het. We horen de stem van Carel tijdens een radiogesprek uit ca. 1975: Eddy kon slecht tegen kritiek, toen Carel eens opmerkte dat hij ‘Het land van herkomst’ te tweedimensionaal vond, kon Eddy dat slecht hebben. Toch schaadde het de vriendschap niet.
SW: Beide waren korte tijd geïnspireerd door het modernisme. Mede door een opmerking van Eddy ‘Schei uit met dat abstracte gedoe, schilder wat je ziet’ is Carel vanaf 1928 realistisch gaan schilderen. Eddy prees Carels zelfportret uit 1930 als zijn meest persoonlijke schilderij en troostte hem vanwege een ‘klierige’ kritiek van A. Plasschaert.
KS: Wat vond Carel van Eddy’s cynisme tegenover vrouwen na diens afwijzing door Clairette Petrucci? SW: Carel was zelf vrij stoïcijns en had altijd een andere dame. Over Eddy’s erotische gedichten zullen ze wel gegrinnikt hebben. We zien een zwart/wit kopie van het krachtige portret van Simone Sechez, dat Carel in 1928 schilderde: in opdracht van Eddy die voorstelde dat ze met haar blote boezem zou worden afgebeeld. Het schilderij is verloren gegaan, het moet fel van kleur zijn geweest, er is alleen nog een glasnegatief. SW: Anders dan Eddy, die obsessief jaloers was op Johan de Meester als eerdere amant van zijn vrouw Bep, was Carel laconiek. Toen zijn vrouw Miesje vertrok met Rein Blijstra, bleef het schilderen bij hem voor alles gaan. Bovendien waren er steeds nieuwe vrouwen in zijn leven. Eddy had moeite dit te begrijpen.

Op dit levendige gesprek volgt een korte discussie. Ieder kan zijn Cahier 25 ophalen, een jubileumnummer met de voordrachten van de Du Perronsessie op het congres in Tilburg op 17 januari 2007. We heffen het glas en bewonderen de tentoongestelde documenten, terwijl Du Perron met gouden glimlach toekijkt. CvS

Publicaties

• E. du Perron, Boekverkoperslied. Hinderickx en Winderickx. Voor René Hesselink. (In een bewerking van Reinder Storm). Woold-Harkel, De Uitvreter, 2007. 1 vel in omslag. “In een brief van 7 maart 1928 aan Paul van Ostaijen geeft E. du Perron het begin en slot van een parodie op het door Ostaijen aan hem opgedragen ‘Alpejagerslied’. Du Perronkenner Reinder Storm was zo vriendelijk om speciaal voor René Hesselink een op het antiquariaat toegespitst middenstuk te componeren.” Dit fraai uitgevoerde drukwerk van De Uitvreter bevat geen authentieke tekst van Du Perron, maar een pastiche van de hand van Reinder Storm. Slechts enkele exemplaren beschikbaar, voor € 15,- (incl. verzendkosten) te bestellen via het secretariaat. De opbrengst komt ten goede aan het EDPG.
• Kees Snoek, ‘Du Perron over de “aandelen Elsschot”. Een vergelijkende appreciatie’. In: Achter de schermen. Nieuwsbrief van het Willem Elsschot Genootschap, jrg. 10, extra editie januari 2008, p. 1-5.
• De eerste Nieuwsbrief van de Stichting Menno ter Braak is verschenen met informatie over de voortgang van het project. Zie www.mennoterbraak.nl Streven is de website mennoterbraak.nl in 2009 te lanceren.

In de pers

• Over Charpèt: Jos van Waterschoot, Du Perron als striptekenaar.
  Zie www.8weekly.nl, 28 november 2007.

Varia

E. du Perron Prijs 2007 in Tilburg
Op 23 januari 2008 is aan de schrijver Guus Kuijer de achttiende E. du Perronprijs uitgereikt. Hij ontving die wegens zijn ‘oorspronkelijke en rijkgeschakeerde bijdrage aan agnostisch, interreligieus en literair Nederland’, aldus de jury. Die roemde vooral zijn twee laatste boeken voor volwassenen: Hoe een klein rotgodje God vermoordde en Het doden van een mens. De uitreiking vond plaats tijdens het symposium ‘Is er meer tussen hemel en aarde? Over jeugdliteratuur, levensbeschouwing en filosofie’ in de aula van de Universiteit van Tilburg. Kees Snoek, lid van de jury, sprak de vier genomineerden toe. Het E. du Perron Genootschap zorgde voor posters met het portret van Du Perron en een bij het congresthema passend citaat: ‘Het is goed te geloven dat niets geheel verloren gaat; het geeft hoop voor de zwoeger en troost voor de filosoof’ (E. du Perron, 1932).
Zie www.uvt.nl/persberichten. Het persbericht kunt u ook als PDF bekijken.

Kees Snoek (r.) spreekt Guus Kuijer toe bij de uitreiking van de E. du Perronprijs 2007.
Foto: Ad Rigters